Bouwen aan een nieuwe staat

Dit seizoen werkt Floris van Delft aan zijn nieuwe voorstelling voor Festival a/d Werf 2012: Dat Staat. De première is op 17 mei. Hij claimt het plantsoen voor de Stadsschouwburg Utrecht als een soort niemandsland, als de ambassade van een nog op te richten staat. De Nederlandse staat in haar huidige vorm gaat van tafel. En samen met zijn acteurs, experts en het publiek gaat Floris aan de slag om een nieuwe samenleving vanaf de eerste steen op te bouwen. Daar heeft hij zes dagen de tijd voor. Zes dagen waarin hij zaken als welzijn, defensie, onderwijs en veiligheid opnieuw wil vormgeven. Dat Staat krijgt de vorm van een theatraal debat, vergelijkbaar met zijn eerdere voorstellingen Rechter kan niet en De Verlichting is stuk. Het spel van de acteurs wordt afgewisseld met directe vragen aan het publiek en analyses van de deskundigen. Op de laatste avond moet er een spiksplinternieuwe staat staan. En dat wordt gevierd!

In aanloop naar het festival vonden vier openbare werksessies met publiek plaats. Op deze blog post Floris zijn gedachten, ideeën en ontwikkelingen rondom de voorstelling. Naar aanleiding van de werksessies, maar ook in het traject daarna. Lees en denk mee!

Thursday, January 12, 2012

SCHAALVERGROTING

Op dit moment zou ik willen dat ik een studie staatsrecht en sociologie en politieke filosofie en ook (graag!) nog politicologie kon doen. Want oprichten van een staat werd, gek genoeg, niet veel makkelijker na de eerste testavond in november. Het blijft een proces met veel 'oh ja, dat komt ook er nog bij kijken'-momenten. Daarom is het goed en boeiend om tijdens de testavonden samen met mensen verder te denken.

In het nadenken over ‘hoe dat verder denken te doen’, kom ik ook een aantal interessante vragen tegen. De volgende avond (op 18 januari) wil ik bijvoorbeeld experimenteren met de schaal. Hoe groot is die staat waar we het over hebben? Is het Nederland dat we uitgummen en opnieuw inkleuren? Of misschien is het een klein staatje, misschien niet groter dan de zaal waar we in zitten...

Vroeger was een staat vaak niet groter dan een stad. Dat is nog redelijk overzichtelijk. Daar kan ik me wel een beeld bij vormen. Een provincie wordt al wat abstracter en een land is behoorlijk complex. Voor hoeveel mensen kun je bedenken wat goed is? Als ik met mijn familie om de tafel zit dan lukt dat nog wel. Nou heb ik ook niet zo'n grote familie en er zijn geen langlopende vetes... Maar dat is nog maar één familie. Tot welke macht ben ik in staat om me een beeld te vormen van hoe alles in elkaar zit en hierover beslissingen te nemen?

En dan wil ik er ook nog 'theater' van maken. Wat automatisch lijkt te dwingen tot het terugbrengen van vragen op een heel menselijk, één op één niveau. In theater is het makkelijker om het over een familie te hebben dan over een bevolking van 16 miljoen. Het is het zoeken naar waar de kleine schaal van het persoonlijke ook de grote schaal van de hele bevolking raakt.

Denk dus mee, op 18 januari om 19.30 uur in Huis a/d Werf (info). Daarna een nieuwe update!

No comments:

Post a Comment